Bir saatte bir vakit namaz

#1
Bir saatte bir vakit namaz

NAZ FERNIBA / MOLDOVA
Bir sabah evden çikan ve bir daha geri dönmeyen esini beklemekten artik vazgeçmisti Ludmilla. Ama aklindan geçen sorulara hâlâ cevap bulmak istiyordu. O sabahin üzerinden yillar geçmesine raGmen esinin hiçbir sey olmamis gibi geri gelebileceGi ihtimali ara sira aklina takiliyor ve bu ihtimal bütün hayatini etkiliyordu.
?Ne olmustu?? ?Nereye gitmisti?? En ufak bir fikri bile yoktu. Sessiz bir kaybolustu, geride kalanlara tek bir cümle birakmadan. Bütün sorularini sorabileceGi kim varsa sordu Ludmilla. Sordu da cevap bulamadi. Sesi havada asili kaldi hep. Çevresindeki herkes birer ikiser kaybolmaya baslamisti. Küçük kiziyla tek basina kalakalmis, bir karanlikta aydinliGa giden yolu bulmaya çalisiyordu. Hiç kolay deGildi. Tutunmak, dayanmak, beklemek, aramak, kabul etmek hiç kolay deGildi.

TanistiGimizda uçsuz bucaksiz okyanusta kaptansiz, tayfasiz bir gemiye benziyordu. Mutsuzdu, umutsuzdu, bosluGunu doldurabilecek bir dost ariyordu. ?Insan hiç tahmin edemediGi seyler yasiyor. Dünyada sebebini bilmediGim olaylar oluyor. dedi. ?Hayat bir anda deGisebiliyor. Insan yalniz kalinca güçsüzlesiyor.? dedi. Hem dedi, hem aGladi. Hem aGladi, hem yasadiklarini anlatmaya çalisti. Anlama gayretinden ise belli ki artik yorulmustu.

Bir gün ?öGrenmek istiyorum nasil olunur?? diye sordu. Bu soru altinda ezilmemek mümkün müydü ki? Nasil olunur bir de ben bilseydim. Bilseydim de önce ben olabilseydim. Olsaydim da öyle anlatsaydim. Anlatabilseydim. O vakit bütün olmazlar oldurulurdu. Açilirdi kapilar, nur dökülürdü semadan. Nasil olunurdu ki?

Aylar geçti. Mümkün olan her vakit beraber olmaya gayret gösteriyorduk. O soruyordu olmaya dair; ben kimi zaman hâl dilimle, kimi zaman da dilim döndüGünce olabilmislerden örnekleyerek anlatiyordum. Efendimiz?i (sas) anlatiyordum. Hz. Ebû Bekir?i, Hz. Ömer?i, Hatice validemizi, Asr-i Saadet?in nasil bir saadet asri olduGunu... Çileleri, teslimiyeti, dünyaya gözlerini kapatanlari... Ben anlatmaktan yoruldum, Ludmilla dinlemekten yorulmadi. ?Ne olur susma? der gibi bakti hep gözlerime. Susmamaliydim. Ne biliyorsam son damlasina deGin sunmaliydim bu almaya açik güzel insana. Toz almayi, bulasik yikamayi, günlük telasin içinde kaybolmayi geceye ertelemeli, aksam yemeGinde bir çorba içmeyi yeterli bulmaliydim. Zaman kiymetliydi. En ufak bir parçasi dahi zayi olmamaliydi.


 

Benzer konular

#2
?Rabb?im! Senin bana gönderdiGini ben geri çevirmemeliydim?

Zaman su misâli akiyordu. Günler, haftalar birbirini kovaladi fark etmedik. Kaç gece geçti, kaç günes doGdu sabahlara sayamadik. Dolu dolu geçen zamanlarin ardindan bir ara Ludmilla?yi ne zaman arasam bulamaz olmustum. Telefona nedense cevap vermiyordu. Yasadiklarini düsününce kötü bir sey olabileceGi ihtimali beni korkutuvermisti. Sonunda dayanamayip evine gittim. Israrla çaldim kapiyi. Bekledim. Kapinin açilmasini bekledim. Uzun süre bekledim. Birisi bana beklememi söylemis gibi bekledim.

Epey zaman sonra Ludmilla kapiyi açti. Yesil gözlerindeki isiltiyi görünce ferahlayivermistim. ?Ne oldu?? diye sordum heyecanla. ?Yok bir sey? dedi. ?Iyiyim.? ?Neden telefonlari açmiyorsun?? diye sordum. Neden artik aramadiGini da... VerdiGi cevap karsisinda eGildim, büküldüm, eridim, bittim. Bütün sorularimin cevabini tamamiyla içine alan bir cümleydi. Dahasina gerek yoktu. Alem bir cümlenin içine siGivermisti. ?Bir vakit namazi ancak bir saatte kilabiliyorum.? dedi. Allah?im! Kimsesiz kimse yok. Herkesin var kimsesi. Güç ve kuvvet ancak kendisine has olan yüce ve büyük Allah?im! Sen bizi bu yolda daim kil. Rahmân?sin. Rahîm?sin. TasiyamayacaGimizi yüklemezsin. Bizi en iyi sen bilirsin; bizi bize birakma, bizi sensiz birakma, bizi nefsimizle bas basa birakma. Âmin...
 

safai_dil

Acemi Üye
Silver
#3
guller' Alıntı:
?kendisine has olan yüce ve büyük Allah?im! Sen bizi bu yolda daim kil. Rahmân?sin. Rahîm?sin. TasiyamayacaGimizi yüklemezsin. Bizi en iyi sen bilirsin; bizi bize birakma, bizi sensiz birakma, bizi nefsimizle bas basa birakma. Âmin...
amin.ALLAH razi olsun kardesim güzel bir yaziydi
 

fturkan03

Acemi Üye
Silver
#4
Allah?im! Kimsesiz kimse yok. Herkesin var kimsesi. Güç ve kuvvet ancak kendisine has olan yüce ve büyük Allah?im! Sen bizi bu yolda daim kil. Rahmân?sin. Rahîm?sin. TasiyamayacaGimizi yüklemezsin. Bizi en iyi sen bilirsin; bizi bize birakma, bizi sensiz birakma, bizi nefsimizle bas basa birakma. Âmin...

Güzel bir paylasim konunun içinden o kadar ders alacaGimiz mesaj varki çok önemli. tebliG vazifesi iste asil müslümanin temel ödevlerinden biri ve Allah (cc) rizasini kazanabilmek

Allah-u Zülcelal razi olsun insaALLAH
 

Ziyaretçilerden Sorular

2
  • Cevaplanmamış Konu
Cevaplar
1
Görüntüleme
959
Ayşe Hatun