• Teşrik tekbiri getirmeyi unutmayınız

Dirilen sehit ...(Hz. Ebubekir Duası ile)

jumana

Acemi Üye
Silver
#1
Dirilen sehit ... (HZ. EBUBEKIR)

Sevgili Peygamberimiz (s.a.v) "sehidliGin" üstünlüklerini anlatiyorlardi. Buyurdular ki:

(Kiyamet gününde sehidler, "Mahser Yerine" gelirken; orada bulunan Peygamberler ayaGa kalkarlar.. Onlar; çocuklari, akraba ve dostlarindan 70.000 kisiye sefaat ederler (Cehennemden kurtarirlar)....)

Bu sözleri isiten "Nevfel" ismindeki sahabe, iki oGlu ile hanimini oraya getirdi.

- Yâ Resûlallah! Bir dua etmek istiyorum. Siz de "amin" der misiniz? diye sordu.

Peygamber Efendimiz (s.a.v) kabul ettiler. Bunun üzerine Nevfel:

- Yâ Rabbi, Nevfel kuluna, "sehidlik" nasib eyle!.. duasinda bulundu.

Hazret-i Ali'nin bildirdiGine göre; ilk Gazâ'da (savasda) Nevfel, gerçekten sehid oldu...

Gazadan sonra Allahin Resulü ve arkadaslari Medine'ye dönüyorlardi.

Kadinlar, çocuklar ve ihtiyarlar, karsilamaya çiktilar. Hepsi sevinç içindeydiler.

Nevfel'in hanimi, çocuklari ve ihtiyar annesi karsilacilar arasindaydi.

- Gazaniz mübarek olsun Yâ Resûlallah Nevfel'in hali nicedir?... diye sordular.

Merhametli "Efendimizin" (s.a.v) gözleri nemlendi. sehidlik haberini vermeGe mübarek kalbleri dayanamadi. Elleriyle arka tarafi isaret buyurup, geçtiler..

Arkadan Hazret-i Ali geliyordu. Nevfel'in yakinlari, O'na sordular... "Allahin Arslani" yaninda yürüyen Hazret-i Ammar'a:

- sehidlik haberini ben de veremiyeceGim. Yürü gidelim dedi.

Eliyle arka tarafi isaret etti.

Sonra Hazret-i Ömer geliyordu. "Büyük" Ömer de, ayni sekilde hareket etmek zorunda kaldi...

Daha sonraki Hazret-i Osman da baska türlü yapamadi. Eliyle, arka tarafi isaret edip, geçti...

En sonra gelen Ebu Bekir hazretleriydi. Yaninda "Muaz bin Cebel" bulunuyordu. Geride Hazreti Zübeyr' den baska kimse kalmamisti.

Nevfel'in yakinlari son ümitle, Sevgili Peygamberimizin en aziz arkadasina yaklastilar. Ayni seyleri sordular.

Hazret-i Ebu Bekir kendi kendine düsündü:

"- Yâ Rabbim... Ne kadar zor durumdayim. EGer doGru söylersem, mahzun kalbleri, daha fazla üzmüs olacaGim. Bunu yapmaktan, Sevgili Peygamberimiz bile çekindiler... O'na nasil, aykiri davranabilirim. Fakat yalan da söyleyemem.

Sen bana öyle bir sey ilham et ki, bu gariblerin yüreGi, daha fazla yanmasin Allahim"...

Peygamber Efendimizin doGru sözlü dostu "Siddîk," bütün kalbiyle,

- Yâ Allah..! Ya Nevfel...! diye "Ah" çekerek inledi.

Iste o sirada, yaydan firlamis ok gibi "bir atli" yildirim hiziyla yanlarina yetisti.

- Buyur Yâ "Siddîk"... Beni mi çaGirdin. Ey Allah Resulünün sevgilisi? diye sordu. Bu atli Nevfel'den baskasi deGildi.

Bütün Eshâb-i kiram, hayrette kaldilar.

Sonra Cebrail aleyhisselâm isimli melek göründü. Peygamber Efendimize sunlari söyledi.

-Yâ Resûlallah... Hak teâlânin selami var...

(EGer "Peygamberin MaGara Arkadasi" Siddîk, bir kere daha "ALLAH" deseydi; "YüceliGim" hakki için, bütün sehidleri diriltirdim. Çünkü, Ebu Bekir adli kulum; cahiliye devrinde "Islâmiyetten önce bile, hiç yalan söylememistir" buyurdu.

Ebu Bekir'in yalanci çikarilmamasi için, Nevfel'i Cenâb-i Hak diriltti... Nevfel bundan sonra, nice yillar daha yasadi.

Nihayet duasi kabul olundu. "Yemame" çenginde sehidlik serbetini içti.

Hosca Sevgi ve Dua ile kalin !!!


 
F

fussilet

Misafir
#2
Allah razi olsun can kardes.Çok güzel olmus.Rabbim Bizleri hz.Ebubekir gibi sadik bir kul eylesin!...
 

ebazer_87

Acemi Üye
Silver
#3
Re:

esselemu aleykum saheblerden biri anlatiyor ebu bekri gördüm birgün dilini tuutuyordu çekiyordu ve sen beni bu hallere getirdin diyordu RABBIMIZ onu duasini kabul etti nasil asim bin sabitin duasini kabul edip cesedini kafirlre birakmadihi musabin sehid olduktan sonra onun kilihinda melek gelip savasa onun yerine devam etmesi gib rabbim doGrularin dualarini kabul eder sidiklardan oluruz ins ve bu iman kalleriyle cennete bulusuruz ins