Sızlıyor Anne

Sedat Yıldırım

<b>*~*Şair Ruhlu*~*</b>
Silver
#1


SIZLIYOR ANNE

Bu günlerde yine kafam karışık.
Yine mi sonbahar geliyor anne?
Üstümde masmavi görünen sema.
Yine mi buluta giriyor anne?

Bu günlerde yine aklım karışık.
Sanma ki evladın buna alışık.
Batıyor mu Güneş,hava loş ışık?
Yine mi kabuslar geliyor anne?

Göz kırpıyor hüzün, bana karşıdan.
Sevgi tomurcuğu düşer dalından.
Umudum kesilir, olur yarından.
Yüreğim inceden sızlıyor anne.

Gittikçe şıklaştı hazan mevsimi.
Duyuramaz oldum yare sesimi.
Bende sevmez oldum artık kendimi.
Yoksa son viraj mı geliyor anne?

Bu günlerde yine hüzünlerdeyim.
Mutluluk nerede ben neredeyim?
Şaşırdım aklımı kime ne deyim?
Acılar geri mi dönüyor anne?

SEDAT YILDIRIM
 
Konu başlatan Benzer konular Forum Cevap Tarih
Sedat Yıldırım Sedat YILDIRIM 4
Sedat Yıldırım Sedat YILDIRIM 0
Sedat Yıldırım Sedat YILDIRIM 11
Sedat Yıldırım Sedat YILDIRIM 0
Sedat Yıldırım Sedat YILDIRIM 0

Benzer konular

kader54

Çalışkan Üye
Süper Moeratör
#2
Emeğinize sağlık..Hüznümüz ortak :piange: bu hasret bi başka yürek sızlatıyor..Rab'bim büyük..Bizide ummadığımız anda sevindirir inşaallah...
 

KaİhL

<b>Bu Da Geçer </b>
Silver
#3
emeğinize ve yüreğinize sağlık... yüreğimizi sızlatan değerlibir paylaşım olmuş Rabbim razı olsun...
 

Ahmet Teker

Acemi Üye
Silver
#5
Sedat Abi Yüreğin sızlamasın kafan karışmasın sabretmek herşeydir herşey sabırda gizli Allahın en büyük ismi sabırdır..
 

Sedat Yıldırım

<b>*~*Şair Ruhlu*~*</b>
Silver
#6
Değerli yorum ve o güzel dualarınız için,
Allah C.C.Razı olsun.
Ne garip değil mi?
Ne garip değil mi bu Dünya?
Ne garip değil mi olaylar,yerler,hayaller ve hatta uyumadan görülen rüyalar.
Toprak aynı toprak,su aynı su ama,o toprakta yetişen bitkiler değişik
değişik,ayrı ayrı tatlarda.
Dünya toprak,biz o topraktan var olan insanlar,hepimizin ağzı,
burnu,gözü,kulağı vesaire vesaire hap aynı,
ama imtihanları farklı,acıları farklı,sevgileri,sevdaları,hasretleri,ve hatta aşkları farklı.
Aynı toprağın insanın bir çocuğu olmuştur,sevinç çığlıkları ayyuka çıkıyordur
aynı binadaki yan komşunun evinde.
Aynı toprağın insanı,en sevdiğini kaybetmiştir,ağlama çığlıkları ayyuka
çıkıyordur aynı,sevinç çığlıklarının yükseldiği o komşunun bitişiğinde.
Ama toprak aynı,su aynı,hava aynı.Bir insanın evladı olmamıştır hiç,
hasret bir ırmak olmuştur akan göz yaşlarında.
Aynı toprağın diğer bir evladı,en sevdiğini,canından can verdiğini,
uğruna çekinmeden canını ortaya koyduğu evladını,aynı geldiği
toprağa koymuş,daha şimdiden çektiği o çaresiz hasretin acısı,ırmak
olmuştur akan göz yaşlarında.Birisi varlığına,birisi yokluğuna ağlamaktadır.
Biri derki benim derdim senin derdini döver,neden mi?
Ben canımdan can verdiğim,en sevgilimi kaybettim,sen bilirmisin
bunun acısını? Nerden bileceksin ki sen bu acıyı.Senin hiç evladın
yok ki bilesin bu acıyı,bu hasreti.
Evlat hasreti çeken derki,asıl benim acım daha büyük,benim derdim
senin derdini döver,neden biliyormusun?
Senin yine gidipte ziyaret edebileceğin bir mezar var,Dünya'da,
gidipte göz yaşı dökebileceğin,ruhuna Rahmet okuabileceğin bir evladın var.
En azından o sevgiyi tattın,yaşadın o heyecanı,tan en doruklarına kadar
.En azında o Dünya'nda sana şefaat edebilecek,senin için Rab'bisinden
af dileyecek bir avladın var.
Peki ya ben,peki ya benim neyim var?Sen bilirmisin zürrüyetsiz olmak
ne demek?Zürrüyetsiz damgasını yemek,kısır damgasını yemek.
Her kesin kucağında bebeğini görüp,o sevgiyi hiç yaşayamayacağını
bilmek ne demek?Hep birilerine özenmek,hep özenmek,hep göz
yaşlarını içine akıtmak,ama bunu yaparken,etrafa gülücükler saçmak.
Kaç çocuğunuz var diyen birisine,cevap vermek,onun sana acıyan
gözleri ile bakması,eşinin boynunu bükmesi.Evlat sevgisini ancak rüyalarda tatmak.
Belki bir gün,belki bir gün diyeeee diye yaşlanmak.Vitrinlerin önünden
geçerken,girdiğin mağazaların çocuk reyonunun önünden hızlı hızlı,
kaçarcasına geçmek,Eşinin yüzündeki o hüznü,içine akıttığını bildiğin
göz yaşlarını görmek.Sana bir şey söyliyeyim mi,ne benim derdim senin
derdini döver,ne senin derdin,benim derdimi döver.
Olsa olsaaaaaa ancak kendi derdimiz,yine kendimizi döver.Her ikimizinde
acısı var,her ikimizde imtihandayız,aynı toprağın evladıyız.Ya birde evladı
var ama kayıp,ne öldüğü beliii,ne varlığı belli,öylesine ki,ölüsünü buldukalrı
günü bayram ilan edecek durumunda olanlar.Belirsizlik,cevapsızlık,umutla
umutsuzluk arası duygular,işte bu ikimizin derdindede büyük,ikimizin derdinide
döver bu dert.Herkesin derdi herkese ağırdır,her kese acıdır.Kimi olmayan
kimi olup ölen,kimide olupta ölümü sağ mı olduğunu bilmeyen.Ne çetin imtihandır,
ne acı,ne zor bir durum.Hayat bu işte hayat,ne garip değil mi?Ne garip Dünya değil mi?